Katalog Presell Pages

Promowanie i reklama witryn internetowych

Skip to: Content | Sidebar | Footer

Pasożytnicza jemioła leczy

Jemioła Pospolita – Viscum album L

Jemioła jest półpasożytniczym krzewem wiecznie zielonym należącym do rodziny Gązewnikowatych, rosnącym na gałęziach rozmaitych drzew w Europie i Azji w strefie klimatu umiarkowanego. U nas w kraju rośnie na terenie całego kraju, głównie na topolach, lipach, brzozach i sosnach, nie zawsze jednak w dużej ilości. Rozróżniamy ponad 100 gatunków jemioły.

Jemioła ma charakterystyczne, równo widlasto rozgałęzione łodygi koloru zielonego lub koloru oliwkowozielonego oraz grube, skórzaste, bezogonkowe, całobrzegie liście kształtu lancetowatego lub eliptycznego, osadzone naprzeciwległe. Kwiaty rozdzielnopłciowe, niepozorne, rozwijają się już w lutym lub marcu. Owoc jemioły jest biały, kulisty, bardzo lepki, wyglądem zbliżony jagody, wielkości ziarna grochu, zawiera 1 do 3 nasion.

Na cele lecznicze zbiera się od grudnia do marca szczyty pędów jemioły o miękkiej łodydze i suszy w suszarniach w temp. do 25°C. Uzyskujemy ziele jemioły – Herba Visci. Ziele zawiera flawonoidy, jak m.in. pochodne kwercytryny, aminy, jak cholina, acetylocholina i histamina, fenolokwasy, jak kwas kawowy, trójterpeny, jak kwas oleanolowy, glikoproteidy typu lektyny o własnościach cytostatycznych i kancerostatycznych, wiskotoksynę (0,05-0,1%), alkohole cukrowe, jak inozyt oraz inne związki, jak kwas ?-aminomasłowy. Zawartość poszczególnych składników jest różna, a wyniki badań różnych autorów bardzo często są niejednakowe.

Zarówno wodne, jak i alkoholowe wyciągi z ziela jemioły po podaniu doustnym obniżają ciśnienie krwi. Pod wpływem składników ziela, hamujących czynność serca, następuje osłabienie napięcia ścian naczyń krwionośnych i w wyniku tego obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Nie stwierdzono jeszcze, czy jest to zasługa związków chemicznych rozpuszczalnych w wodzie i alkoholu, to jest flawonoidom i aminom, czy też niewykrytego do tej pory składnikowi ziela jemioły, ponieważ znajdujące się w surowcu glikoproteidy oraz wiskotoksyna nie rozpuszczają się w wodzie i nie ma ich w naparze lub odwarze.

Jemioła zastosowana w większej ilości może wywołać wymioty, kolki, a nawet majaczenia i drgawki. Produkty z jemioły powinno się używać po konsultacji z lekarzem. Wyciągi z ziela jemioły stosuje się od dawna doustnie jako środek pomocniczy osobom z nadciśnieniem I lub II stopnia, lub też ze zmiennym ciśnieniem pod wpływem bodźców emocjonalnych, przyśpieszonym pracy serca, też w czasie przekwitania. Niekiedy przepisuje się w zwiększonych krwawieniach miesięcznych, nieznacznych krwawieniach płucnych, także często powtarzających się krwawieniach z nosa. Ziele jemioły jest składnikiem mieszanki przeciwmiażdżycowej Sklerosan oraz nasercowej Cardiosan, a wyciąg alkoholowy wchodzi w skład kropli nasercowych Neocardina.

Ziele jemioły jest w dzisiejszych czasach cenną rośliną leczniczą. Stosuje się ją w najcięższych przypadkach. Znakomitym przykładem są porady znakomitej zielarki Agnieszki Barłóg, która polecała stosowanie jemioły w chorobach nowotworowych i w przypadku przebytego udaru mózgu. Pisze ona o tym w swej poczytnej książce ?Zielarskie praktyki”. Osoby chorujące na nadciśnienie, a również na raka, powinni codziennie pić herbatę z jemioły przez 6 miesięcy. Przyrządza się ją wieczorem. Trzeba wziąć 3 łyżki ziół i zalać gotowaną wodą i zostawić na noc pod przykryciem. Rano herbatę się podgrzewa i wypija szklankę na pół godziny przed śniadaniem. Następnie przed obiadem i kolacją, mając na uwadze, aby zachować 30 minutową przerwę między wypiciem ziół a posiłkiem. Po 6 miesiącach przerywa się leczenie na 6 miesięcy. Picie ziół trzeba po tej przerwie kontynuować, jeżeli chory zaatakowany jest przez nowotwór złośliwy. Oczywiście nie powinno się zrywać kontaktu z lekarzem i odstawiać leków.


Osoby, które miały atak apopleksji, muszą pić jemiołę przez sześć tygodni. Pierwsze 3 tygodnie po 3 szklanki dziennie, następne 2 tygodnie po 2 szklanki rano przed jedzeniem, a wieczorem po jedzeniu. Ostatni tydzień po 1 szklance rano przed jedzeniem. Agnieszka Barłóg propagowała jemiołę jako środek głównie obniżający ciśnienie krwi i jako ziele przeciw krwotoczne hamujące wylewy.

Panujący zwyczaj całowania się pod jemiołą w czasie świąt Bożego Narodzenia pochodzi z Anglii. Prawdopodobnie ma związek z kulturą Celtów, znany jest co najmniej od XVII wieku. Zwyczaj ten od jakiegoś czasu mocno zakorzenił się w naszym kraju. Jemioła w domu w czasie świąt Bożego Narodzenia i całowanie się pod nią ma przynieś szczęście.

Źródło: Poradnik Uzdrawiacza – Cezary Kruk
Źródło: Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie – Aleksander Ożarowski i Wacław Jaroniewski
Źródło: Ziołowe recepty dla Ciebie – Stanisław Leśny