Katalog Presell Pages

Promowanie i reklama witryn internetowych

Skip to: Content | Sidebar | Footer

Orzech włoski – Juglans regia L

Ojczyzną orzecha włoskiego jest Persja. drzewo to rośnie tam w stanie dzikim. Do Polski orzech sprowadziła z Włoch królowa Bona, gdzie już wtedy był uprawiany. Z tego względu nazywany jest u nas orzechem włoskim. Drzewo to owocuje po ośmiu latach od zasadzenia, ale potem może dawać owoce przez 60 lat. Orzech włoski to rośnie w każdej ziemi, jednak nie lubi wilgoci, posadzony na gruncie suchym będzie zdrowszy.

Liście i owoce orzecha posiadają wiele substancji, które mają dodatni wpływ na organizm człowieka. Właśnie dlatego nasz orzech posiada takie szerokie zastosowanie w leczeniu różnych dolegliwości. Orzech włoski kwitnie w maju i jest to najlepsza pora na zbieranie młodych liści. Owoce przeznaczone do sporządzania z nich leczniczych przetworów zbieramy w czerwcu, póki są jeszcze miękkie. Liście suszymy w cieniu, układając ogonkami na północ, a owoce w piekarniku, szybko, ale ostrożnie, aby ich nie przypalić.

Dawniej z jąder orzecha wytłaczano doskonały olej, którego używano w lecznictwie, jak również i w starej polskiej kuchni. Poza tym z liści orzecha sporządzano napar, który podawano dzieciom mającym robaki. Natomiast wysuszone i zmielone na proszek liście stosowano kiedyś do przesypywania skarpetek przy zbytniej potliwości nóg. Sposób ten miał tę wadę, że nogi zabarwiały się trochę na brązowo, jednak po krótkim okresie stosowania nogi się już nie pociły.

Na wsiach do dzisiaj używa się liści orzecha włoskiego do nacierania bydła i koni, aby nie gryzły ich owady. Możemy skorzystać z tych odstraszających owady właściwości orzecha również w naszych miejskich domach. Doskonałe rezultaty daje rozłożenie w mieszkaniu rozgniecionych liści orzecha przy pladze komarów, a także, gdy mamy w domu mrówki. Orzech jest szczególnie pomocny w leczeniu dolegliwości układu pokarmowego.

Orzech włoski jest również znakomitym środkiem do pielęgnacji włosów. Panie o ciemnych włosach mogą stosować płukanki z mieszanki ziołowej zrobionej w następujący sposób: liście lub owocnia orzecha włoskiego, pokrzywa, tatarak, chmiel, macierzanka w równych ilościach ? po 50 g gotować w 2 l wody przez ok. 30 min. na małym ogniu. Płukać włosy bezpośrednio po umyciu gorącym wywarem.

Z orzecha możemy także przyrządzić farbę do włosów, nie niszczącą, a wzmacniającą nasze włosy. W tym celu mocno zgniatamy owocnię orzechów, następnie ważymy otrzymaną masę i zalewamy taką samą ilością spirytusu (np. 100 g owocni na 100ml spirytusu) i odstawiamy w ciemne miejsce na 7 dni. Po tym czasie zlewamy płyn do buteleczek z ciemnego szkła. Po umyciu głowy wcieramy go we włosy, Ele tylko raz w tygodniu.

Źródło:
Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie – Aleksander Ożarowski i Wacław Jaroniewski
Zielska, zioła i ziółka – Marta Leśnicka