Katalog Presell Pages

Promowanie i reklama witryn internetowych

Skip to: Content | Sidebar | Footer

Bez czarny – Sambucus nigra

Bez czarny posiada jeszcze inne nazwy np.: bez aptekarski, bez pospolity czy hyćka. Popularny krzew wyrastający niekiedy w wysokie drzewo, występujący w całej Europie, również na Kaukazie i Południowej Syberii. Niekiedy specjalnie sadzony dla pięknych baldachów i smacznych owoców. W lecznictwie ludowym zastosowanie mają na przetwory z czarnego bzu: kwiaty, kora, korzenie i owoce.

Bez czarny czczony był przez starożytnych Germanów i Prusów. Zaliczany był do drzew świętych, zasadzano go na mogiłach zmarłych. W Polsce kaplice i kościoły obsadzano dawniej krzewami bzu czarnego, gdyż zgodnie z wierzeniami ludowymi miały one moc odpędzania piorunów.


W medycynie bez czarny zajmował i zajmuje wysokie miejsce. Hipokretes uważał wywar z korzeni bzu czarnego jako nie zastąpiony lek przeciwko puchlinie wodnej. Przez całe stulecia ignorowany przez medycynę europejską, wrócił do łask dzięki słynnemu księdzu Kneippowi, który zalecał młode listki bzu czarnego spożywane jako sałata do oczyszczania żołądka z flegmy i żółci.

Wyjątkowe miejsce zajmują pączki liści bzu czarnego, używane od wielu lat w medycynie ludowej jako środek rozwalniający i czyszczący krew. Potrzebujemy 50g drobno posiekanych pączków. Zalewamy je butelką czerwonego wytrawnego wina, stawiamy w ciepłym miejscu na 4-5 dni, przecedzamy i pijemy rano na czczo jedną łyżkę.

Świeże liście służą do okładów na miejsca po ukąszeniu owadów. Liście sparzone mlekiem działają szybko i efektywnie jako okład na bolesne obrzęki i guzy krwawnicowe. Odwary z kwiatów bzu czarnego używa się wewnętrznie jako środek napotny w chorobach z podwyższoną temperaturą, również jako uzupełniający środek moczopędny oraz w chorobach przebiegających ze zwiększeniem przepuszczalności włosowatych naczyń krwionośnych.

Źródło: Zdrowe recepty dla Ciebie – Stanisław Leśny